Wywołane glukozą zmęczenie wysiłkowe w niedoborze fosfofruktokinaz mięśni

PHOSPHOFRUCTOKINASE katalizuje reakcję ograniczającą szybkość w glikolizie, fosforylację fruktozo-6-fosforanu do 1,6-difosforanu fruktozy. Wrodzony niedobór formy mięśniowej fosfotrruktokinaz (niedobór fosfundruktazy mięśniowej lub choroba Tarui) powoduje całkowite zablokowanie glikolizy mięśni i glikogenolizy, co prowadzi do przedwczesnego zmęczenia mięśni, skurczów i często obrażeń, gdy zapotrzebowanie na energię mięśni zostanie zwiększone przez ćwiczenia .1 Pacjenci z niedoborem fosfundrukozyny mięśniowej, podobnie jak niedobór fosforylazy mięśniowej (choroba McArdle a), mają przedwczesne zmęczenie nie tylko podczas ćwiczeń izometrycznych lub ćwiczeń wywołujących niedokrwienie, ale także podczas ćwiczeń dynamicznych lub izotonicznych.1,2 Dynamiczne ćwiczenia zależą głównie od metabolizmu oksydacyjnego3; badania osób zdrowych, u których glikogen mięśniowy został zubo.ony4, a pacjenci z niedoborem fosforylazy mięśniowej5 sugerują, .e powa.ne zmniejszenie zdolności do dynamicznego ćwiczenia, gdy upośledzona jest glikoliza w mięśniach, wynika z niemo.ności wytworzenia pirogronianu, paliwa utleniającego wymaganego do podtrzymania normalnego maksymalna moc tlenowa. W rezultacie osoby z tym stanem zależą od alternatywnych paliw, takich jak wolne kwasy tłuszczowe, aby spełnić wymagania dotyczące utleniania w mięśniach podczas ćwiczeń. U pacjentów z niedoborem fosforylazy mięśniowej wydolność wysiłkowa zmienia się w zależności od dostępności tych alternatywnych, utlenianych substratów krwiopochodnych. Poświecenie tej zależnej od podłoża zmienności tolerancji wysiłku jest zjawiskiem drugiego wiatru , w którym wcześniej męczące ćwiczenie można wykonać z względną łatwością6; Zjawisko to można przypisać zwiększonej dostępności utlenionych substratów krwiopochodnych, w szczególności wolnych kwasów tłuszczowych.7,8 U pacjentów z niedoborem fosforylazy mięśniowej, wlewem glukozy lub podawaniem środków pobudzających glikogenolizę w wątrobie i podwyższających poziomy poprawia tolerancję wysiłku poprzez zwiększenie utleniania glukozy przez pracujące mięśnie, 9 i niektórzy badacze postulują, że zwiększone wykorzystanie glukozy przez pracujące mięśnie jest kluczowe dla rozwoju drugiego wiatru.10, 11 Tolerancja wysiłku również zmienia się u pacjentów z niedoborem fosfundruktazy mięśniowej, 12,13, chociaż niektórzy badacze twierdzą, że drugi wiatr jest niezwykły u takich pacjentów10,11 i sugerują, że jest to związane z faktem, że wykorzystanie glukozy, jak również glikogenu jest zablokowane w to zaburzenie. Aby zidentyfikować i określić możliwe podstawy zmian wydolności wysiłkowej u pacjentów z niedoborem fosfundruktazy mięśniowej, zbadaliśmy pięciu takich pacjentów; w czterech z nich mierzyliśmy wydolność fizyczną w warunkach zmiennej dostępności substratu.
Metody
Pacjenci
Pięciu pacjentów badanych to 18-letni mężczyzna (pacjent 1) i jego 22-letnia siostra (pacjent 2), 48-letni mężczyzna (pacjent 3) i 17-letnia pacjentka pacjentka 4) i jej 10-letniego brata (Pacjent 5). Historie uzyskane od czterech młodszych pacjentów zostały potwierdzone przez ich rodziców. Wszyscy pacjenci byli pochodzenia żydowskiego aszkenazyjskiego, a czworo młodszych pacjentów było członkami rodzin praktykujących judaizm prawosławny
[przypisy: fosfatydyloseryna, odbudowa zęba po leczeniu kanałowym, stawianie baniek przeciwwskazania ]