Standardowa i zwiększona dawka BEACOPP Chemioterapia w porównaniu z COPP-ABVD w zaawansowanej chorobie Hodgkina

W obliczu niezadowalających wyników leczenia zaawansowanej choroby Hodgkina zbadaliśmy trzy kombinacje chemioterapii. Metody
Od 1993 r. Do 1998 r. 1201 kwalifikujących się pacjentów w wieku od 15 do 65 lat, u których nowo rozpoznano chorobę Hodgkina w niekorzystnym stadium IIB lub IIIA lub w stadium IIIB lub IV losowo przydzielono do otrzymania ośmiu cykli cyklofosfamidu, winkrystyny, prokarbazyny i prednizonu naprzemiennie z doksorubicyną bleomycyna, winblastyna i dakarbazyna (COPP-ABVD); bleomycyna, etopozyd, doksorubicyna, cyklofosfamid, winkrystyna, prokarbazyna i prednizon (BEACOPP); lub zwiększona dawka BEACOPP, a następnie lokalna radioterapia, o ile jest wskazana. Zapisy w grupie COPP-ABVD zostały zatrzymane w 1996 r. Z powodu gorszych wyników.
Wyniki
Do ostatecznej analizy można ocenić 1195 z 1201 pacjentów: 260 w grupie COPP-ABVD, 469 w grupie BEACOPP i 466 w grupie podwyższonego dawkowania BEACOPP; mediana okresu obserwacji wyniosła odpowiednio 72, 54 i 51 miesięcy. Stopień uwolnienia od niepowodzenia leczenia po pięciu latach wynosił 69 procent w grupie COPP-ABVD, 76 procent w grupie BEACOPP i 87 procent w grupie zwiększonego dawkowania BEACOPP (P = 0,04 dla porównania grupy COPP-ABVD z grupą BEACOPP i P <0,001 dla porównania grupy BEACOPP z podwyższoną dawką z grupą COPP-ABVD i grupą BEACOPP), a pięcioletnie wskaźniki całkowitego przeżycia wyniosły 83 procent, 88 procent i 91 procent , odpowiednio (P = 0,16 dla porównania grupy COPP-ABVD z grupą BEACOPP, P = 0,06 dla porównania grupy BEACOPP z grupą zwiększonej dawki BEACOPP i P = 0,002 dla porównania COPP-ABVD grupa z grupą zwiększonej dawki BEACOPP). Częstość wczesnej progresji była istotnie niższa po podaniu dawki zwiększonej BEACOPP niż w przypadku COPP-ABVD lub standardowego BEACOPP.
Wnioski
Zwiększona dawka preparatu BEACOPP zapewnia lepszą kontrolę guza i przeżycie całkowite niż COPP-ABVD.
Wprowadzenie
Standardowe kombinacje chemioterapii dla zaawansowanej choroby Hodgkina to mechloretamina, winkrystyna, prokarbazyna i prednizon (MOPP) i doksorubicyna, bleomycyna, winblastyna i dakarbazyna (ABVD), 1-5 jednak od 30 do 40 procent przypadków postępuje lub nawraca i słabo odpowiadają na leczenie. postępowanie ratunkowe.6,7 W 1990 r. niemiecka grupa chłoniaków ziarniczych planowała sekwencję badań klinicznych na podstawie wyników doświadczeń na zwierzętach, retrospektywnych analiz danych klinicznych i modeli matematycznych8,9, co sugeruje, że szybsze podawanie może poprawić chorobę – wolny czas przeżycia o 3% i umiarkowana zwiększona dawka może poprawić tę szybkość o dodatkowe 10% 10,11 W naszym badaniu porównano trzy reżimy: COPP-ABVD (z cyklofosfamidem zamiast mechloretaminy); połączenie bleomycyny, etopozydu, doksorubicyny, cyklofosfamidu, winkrystyny, prokarbazyny i prednizonu (BEACOPP) w standardowych dawkach; i BEACOPP w zwiększonych dawkach.
Badania pilotażowe i ustalające dawkę potwierdziły wykonalność BEACOPP i eskalacji dawek cyklofosfamidu, etopozydu i doksorubicyny odpowiednio do 192, 200 i 140 procent standardowych dawek.12,13 Badanie fazy 3 miało na celu ocenę skuteczność i toksyczność standardowej i zwiększonej dawki BEACOPP
[patrz też: usg tarczycy szczecin, apteka malbork, ośrodki dla uzależnionych od narkotyków ]
[patrz też: zatoxin pulmo, orteza kręgosłupa, hcv cena ]