Standardowa i zwiększona dawka BEACOPP Chemioterapia w porównaniu z COPP-ABVD w zaawansowanej chorobie Hodgkina ad 6

Aby ocenić skuteczność trzech terapii zgodnie z rokowaniem, pacjentów podzielono na trzy podgrupy na podstawie międzynarodowego wskaźnika prognostycznego.17 Z powodu brakujących danych wynik był niedostępny dla 56 pacjentów w grupie COPP-ABVD, 100 w grupie BEACOPP i 99 w grupie zwiększonego dawkowania BEACOPP (21 procent wszystkich pacjentów). Wskaźniki wczesnej progresji, pięcioletniego okresu braku możliwości leczenia i ogólnego czasu przeżycia po pięciu latach dla trzech podgrup przedstawiono w Tabeli 5. W każdej z trzech grup punktacja międzynarodowego wskaźnika prognostycznego była konsekwentnie skorelowana z wczesna progresja i pięcioletnia wolność od niepowodzenia leczenia. W każdej podgrupie prognostycznej standardowa i zwiększona dawka produktu BEACOPP powodowała niższe wskaźniki wczesnej progresji i większą częstość niepowodzeń związanych z niepowodzeniem leczenia i ogólnym czasem przeżycia niż w przypadku COPP-ABVD. Nie wykazano statystycznej interakcji między grupą leczoną a grupą prognostyczną (p = 0,91 dla terminu interakcji w modelu regresji Coxa). Ponadto wydaje się, że wszystkie grupy wiekowe korzystały ze standardowej i zwiększonej dawki BEACOPP, z możliwym wyjątkiem tych, którzy mieli 60 do 65 lat (dane nieukazane). W tej grupie 64 pacjentów nie stwierdzono istotnych różnic między grupami leczonymi (p = 0,93). Przypadki wtórnej ostrej białaczki, w tym zespołu mielodysplastycznego, wystąpiły u jednego pacjenta w grupie COPP-ABVD, cztery w standardowej grupie BEACOPP i dziewięciu w grupie z podwyższoną dawką BEACOPP. Wskaźnik aktarialny wtórnej ostrej białaczki pięć lat po rozpoznaniu choroby Hodgkina (według analizy Kaplana-Meiera) wynosił 0,4 procent w grupie COPP-ABVD, 0,6 procent w grupie BEACOPP i 2,5 procent w zwiększonej dawce BEACOPP grupa (P = 0,03). Guzy lite odnotowano odpowiednio u trzech, ośmiu i dwóch pacjentów oraz w drugim chłoniaku nieziarniczym u siedmiu, czterech i pięciu pacjentów.
Dyskusja
Nasze wyniki wskazują, że u pacjentów z nowo zdiagnozowanym zaawansowanym chłoniakiem Hodgkina zwiększona dawka BEACOPP przewyższa COPP-ABVD w odniesieniu do przeżycia wolnego od niepowodzeń (18 punktów procentowych lepiej po pięciu latach) i ogólnego przeżycia (8 punktów procentowych lepiej). Częstość wczesnego postępu wynosiła 10% w grupie COPP-ABVD i 2% w grupie z podwyższoną dawką BEACOPP. Różnica w skuteczności pomiędzy zwiększoną dawką a standardowym BEACOPP wydaje się być większa niż różnica między standardowymi BEACOPP i COPP-ABVD. Pod względem całkowitego przeżycia wyniki porównania porównań grupowych nie różniły się istotnie. Jednak prognozy oparte na obserwowanym tempie progresji, nawrotów, skutkach toksycznych i drugim nowotworze sugerują, że zwiększona dawka BEACOPP zapewnia małą, długoterminową korzyść w zakresie przeżycia. 19 Występowanie ostrej toksyczności zwiększyło się przy zwiększonej dawce BEACOPP; leukopenia stopnia 4 występowała w jednym lub kilku cyklach u 90% pacjentów. Zdarzenia te były jednak wykonalne, na co wskazuje liczba zgonów, czas trwania chemioterapii i podawane dawki leków.18 Wieloośrodkowe ustawienie badania, w którym uwzględniono lokalne szpitale i prywatne praktyki, wskazuje, że schemat zwiększonej dawki BEACOPP jest generalnie wykonalny
[hasła pokrewne: moringa kapsułki, woda z solą himalajską do picia, usg ciazy warszawa ]
[podobne: odbudowa zęba po leczeniu kanałowym, dzienniczek samokontroli cukrzyka, stawianie baniek przeciwwskazania ]