Rak piersi i jajnika cd

Te dane, wraz z innymi informacjami na temat genów w regionie, skróciły czas potrzebny do wyizolowania BRCA2 na dwa lata.3 Zatem informacje z sekwencji ludzkiego genomu znacznie zwiększają użyteczność analizy sprzężeń do identyfikacji genów (Figura 2). BRCA3 i nie tylko
Zaproponowano kilka regionów kandydujących do BRCA3, w tym chromosom 13q2121 i chromosom 8p12-22,22, ale obie zostały zdecydowanie obalone przez analizę danych z niezależnych rodzin.23,24 Poszukiwanie BRCA3 było trudne z kilku powodów. Po pierwsze, rak jajnika i męski rak sutka zostały rozpoznane jako elementy zespołu podatności na raka piersi przed wyizolowaniem BRCA1 lub BRCA2, co umożliwiło celową identyfikację dotkniętych rodzin. Ponieważ nie ma takiego fenotypu związanego z domniemanym genem lub genami BRCA3, rodziny w obecnych badaniach są wybierane tylko na podstawie młodego wieku w momencie rozpoznania raka piersi i nieobecności raka jajnika i męskiego raka piersi. W idealnej sytuacji rodziny te powinny mieć wielu członków o wczesnym początku zachorowania na raka piersi i silne dowody przeciwko udziałowi BRCA1 lub BRCA2. Jednakże, raki piersi w większości takich rodzin są w rzeczywistości spowodowane mutacjami linii zarodkowej w BRCA1 lub BRCA2,25, a te, które nie są, mogą reprezentować wpływ wielu alleli podatności (heterogenność genetyczna), zmniejszając siłę analizy sprzężenia. Do dalszych wysiłków potrzebne są większe rodziny, aby zwiększyć siłę statystyczną takich badań, a także nowe metody łączenia rodzin w podgrupy, które najprawdopodobniej reprezentują zaburzenia pojedynczego genu.
Rysunek 3. Rysunek 3. Porównawcza hybrydyzacja genomowa w oparciu o macierze. W panelu A, sztuczne klony chromosomów bakteryjnych lub komplementarne DNA umieszcza się na szklanych szkiełkach o wysokiej gęstości; guz i prawidłowe DNA są znakowane odpowiednio CY3 i CY5; a połączona sonda jest hybrydyzowana z macierzą. Macierz jest analizowana za pomocą skanera laserowego, który odczytuje każdy kanał koloru indywidualnie, a następnie oblicza współczynnik intensywności dla każdego miejsca. W panelu B plamy o intensywności większej niż 1,25 (zielone plamki) oznaczają wzrost liczby kopii (amplifikacji), a plamy o intensywności mniejszej niż 0,75 (czerwone plamki) oznaczają zmniejszenie liczby kopii (skreślenie). Każda plamka jest segmentem DNA, który można łączyć bezpośrednio z sekwencją ludzkiego genomu (Panel C), definiując w ten sposób zmiany w liczbie kopii określonego genu. W Tablicy D, wykreślanie stosunków intensywności dla chromosomowych klonów bakteryjnych chromosomu 9 na macierzy w liniowej kolejności identyfikuje homozygotyczną utratę CDKN2A w linii komórkowej czerniaka.
Jednym z podejść jest klasyfikacja rodzin z rakiem piersi zgodnie z profilem molekularnym powiązanych guzów. Analizy te mogą być oparte albo na profilowaniu ekspresji, albo na opartej na macierzy hybrydyzacji porównawczej genomowej, z których obie zapewniają unikalne sygnatury molekularne (Figura 3). Niemniej jednak do zidentyfikowania locus BRCA3 mogą być potrzebne setki małych rodowod.
Wykorzystanie sekwencji genomu ludzkiego do identyfikacji genów o niskiej penetracji
Jak wspomniano, zidentyfikowane dotychczas geny podatności nie są odpowiedzialne za większość nowotworów sutka i jajników, pozostawiając znaczny potencjalny wkład z mniej penetrujących genów.
[przypisy: uzdrowisko lecznicze sanatoryjne doroslych, woda z solą himalajską do picia, włókno szklane zęby ]
[patrz też: medicus gostynin, fosfatydyloseryna, periodontolog wrocław ]