Intensywna terapia cukrzycy i grubość błony środkowej tętnicy szyjnej w cukrzycy typu 1 ad 5

Postęp grubości warstwy wewnętrznej i wewnętrznej połączonych tętnic szyjnych wspólnej i wewnętrznej był również mniejszy w grupie intensywnego leczenia, w której wystąpiła regresja, niż w grupie leczonej konwencjonalnie (-0,155 w porównaniu z 0,007, różnica 0,162; procent przedziału ufności dla różnicy, 0,031 do 0,293) (Tabela 2). Różnice między grupami leczonymi we wzajemnych wartościach grubości warstwy wewnętrznej tętnicy szyjnej nie były znaczące (P = 0,07). Nie stwierdzono istotnego wpływu leczenia na płeć. Ostatecznie, potencjalny wpływ jakichkolwiek różnic w stosowaniu środków hipolipidemicznych lub przeciwnadciśnieniowych pomiędzy dwiema grupami leczenia był analizowany przez uwzględnienie terminów stosowania leków w analizach w Tabeli 2. Wyniki nie uległy zmianie. Tabela 3. Tabela 3. Jednowariackie powiązania grubości środkowotłuszczowej tętnicy szyjnej z uwzględnieniem czynników ryzyka dostosowanych do wieku, płci, używanego sprzętu ultrasonograficznego i pomiaru gęstości środkowo-medycznej z pierwszego roku. Grubość warstwy intima-media w 6. roku badania EDIC była związana ze stanem palenia, skurczowym (ale nie rozkurczowym) ciśnieniem krwi, obecnością lub brakiem nadciśnienia tętniczego, poziomami cholesterolu całkowitego i dużej gęstości lipoprotein (dane nie pokazane), stosunek lipoprotein o niskiej gęstości do cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości, szybkości wydalania albuminy z moczem i średniego poziomu hemoglobiny glikozylowanej podczas DCCT (Tabela 3). Wszystkie powiązania były podobne pod względem wielkości i kierunku grubości warstwy wewnętrznej tętnicy szyjnej wspólnej i tętnicy szyjnej wewnętrznej oraz łącznej grubości warstwy intima-media i kiedy zmiana grubości została zastąpiona grubością roku 6. Związek średniej wartości hemoglobiny glikozylowanej podczas DCCT z czwartą grubością warstwy środkowo-nosowej wspólnej tętnicy szyjnej pozostał znaczący (P <0,001) po dostosowaniu do wieku, płci, grubości warstwy intima-media roku wspólnej tętnicy szyjnej, i użyty sprzęt ultrasonograficzny.
Tabela 4. Tabela 4. Wielowymiarowe powiązanie grubości środkowo-szyjnej z różnymi czynnikami ryzyka. Rysunek 2. Rycina 2. Średnia zależna od leczenia różnica w stosunku pomiędzy szacowaną średnią grubością i grubością warstwy środkowej materiału. Kropkowane linie reprezentują przedziały ufności 95 procent. Ogólna różnica (leczenie konwencjonalne bez intensywnego leczenia) była istotna (P = 0,004).
Ponieważ wiele jednoczynnikowych czynników ryzyka różniło się między grupami w roku badania EDIC, odzwierciedlając skutki leczenia podczas DCCT, wielowymiarowe modelowanie regresji zostało dostosowane wyłącznie do współzmiennych, na które leczenie nie miało wpływu w roku badania EDIC. Modele te ujawniły, że dla każdego działania korzyści intensywnego leczenia wzrastały wraz z wiekiem (Tabela 4). Co więcej, całkowity efekt leczenia z 2 stopniami swobody był znaczący dla wszystkich tych miar (P = 0,004 dla grubości intima-media wspólnej tętnicy szyjnej i P = 0,005 dla łącznej grubości), w tym z odwrotnej wewnętrznej grubości intima-media (P = 0,049) (danych nie pokazano). Pełny model wyjaśnił około 40 procent zmienności grubości warstwy wewnętrznej tętnicy szyjnej wspólnej i 52 procent zmienności łącznej grubości
[patrz też: ośrodki dla uzależnionych od narkotyków, orteza kręgosłupa, terapia zajęciowa osób starszych ]
[więcej w: odbudowa zęba po leczeniu kanałowym, dzienniczek samokontroli cukrzyka, stawianie baniek przeciwwskazania ]