Charakter zdarzeń niepożądanych u hospitalizowanych pacjentów – wyniki badań lekarskich w Harvard II czesc 4

Pacjenci w podeszłym wieku byli najprawdopodobniej mieć niepożądane zdarzenia z nieinwazyjnych wpadek terapeutycznych i późnych powikłań chirurgicznych. Infekcje ran były najczęstszym typem zdarzeń niepożądanych u młodych dorosłych. Dzieci miały najniższe stawki w każdej kategorii. Niepowodzenia chirurgiczne stanowiły znacznie większą część całkowitej liczby zdarzeń niepożądanych u młodych dorosłych niż w pozostałych grupach wiekowych. Operacjami najczęściej związanymi z takimi niepowodzeniami były podwiązki jajowodów, procedury problemów z plecami, naprawa ścięgien, naprawa łąkotki, wycięcie torbieli włosowatych, rekonstrukcja nosa, szew szyjki macicy i naprawa złamań kości piszczelowej – operacje rzadko wykonywane u pacjentów w podeszłym wieku lub u dzieci .
Większość innych typów zdarzeń niepożądanych była częstsza wśród pacjentów w podeszłym wieku. U osób w podeszłym wieku cztery klasy zdarzeń występowały dwa lub więcej razy częściej niż u młodszych pacjentów: nietechniczne komplikacje pooperacyjne, nieinwazyjne nieprawidłowości w leczeniu, złamania i upadki. Zwiększone stawki mogą odzwierciedlać częstsze stosowanie interwencji, a także zwiększone ryzyko niepożądanego zdarzenia z danym stanem lub leczeniem. Na przykład osoby starsze mogą mieć więcej nieinwazyjnych metod leczenia na hospitalizację niż osoby młodsze.
Miejsce zdarzeń niepożądanych
Tabela 5. Tabela 5. Miejsca opieki, w wyniku których wystąpiły zdarzenia niepożądane. Największa liczba zdarzeń niepożądanych (41 procent) wynikała z leczenia przeprowadzonego na sali operacyjnej (Tabela 5). Kolejne najczęstsze (27 procent) były te, które wystąpiły w pokoju szpitalnym pacjenta. Pogotowie, oddziały intensywnej terapii oraz sale porodowe i porodowe stanowiły około 3% zdarzeń niepożądanych. Liczba zdarzeń występujących we wszystkich innych lokalizacjach w szpitalu zwiększyła się o 5 procent. Większość zdarzeń niepożądanych występujących poza szpitalem przypisywano interwencjom w gabinecie lekarskim. (Jedyne poza szpitalnymi zdarzeniami niepożądanymi mierzone w naszym badaniu były te, które spowodowały hospitalizację.)
Tabela 5 pokazuje również procent zdarzeń niepożądanych w każdym miejscu, które zostały spowodowane zaniedbaniem opieki – ogólny odsetek 28 procent. W sali operacyjnej odsetek wynosił 14 procent, w sali szpitalnej pacjenta 41 procent, aw pogotowiu 70 procent. Różnice w innych lokalizacjach nie były znaczące. Stawki niepełnosprawności różniły się również w zależności od miejsca. Odsetek pacjentów z ciężkimi zaburzeniami był znacznie niższy niż średnia w przypadku zdarzeń niepożądanych występujących w domu (8 procent) lub w pokoju porodowym (10 procent). Pozostałe różnice nie były znaczące.
Błędy lekarzy
Tabela 6. Tabela 6. Rodzaje błędów prowadzących do zdarzeń niepożądanych, sklasyfikowanych przez Recenzentów w ważonej próbce. Klasyfikacja błędów została przedstawiona w tabeli 6, która zawiera pierwsze wybory każdego recenzenta. Ponieważ dwóch lekarzy dokonało przeglądu niemal każdego przypadku, całkowita liczba przedstawionych obserwacji jest prawie dwukrotnie większa niż liczba przypadków, w których wystąpił błąd. Recenzenci lekarzy zastosowali własne kryteria identyfikacji błędów w zarządzaniu i zostali poproszeni o wyszczególnienie błędów, niezależnie od tego, czy brali pod uwagę zaniedbania, czy też nie.
[więcej w: odbudowa zęba po leczeniu kanałowym, periodontolog wrocław, pierwsza pomoc przedmedyczna testy ]